skip to Main Content

Αποχαιρετιστήριος Λόγος εις Μνήμην ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Δ. ΔΑΓΚΛΑΡΗ του Βασιλείου Τσαμπούκα, τ. Προέδρου ΔΣΗ

Αγαπημένε φίλε και συνάδελφε, Στάθη μου

Να λοιπόν που ξανασυναντιόμαστε και ξαναχαιρετιόμαστε, εμείς από δω στα χαμηλά, κι εσύ απ΄ τα ψηλά, με τη ψυχή σου να φτερουγίζει και να ανυψώνεται προς τα ουράνια, εκεί, «ένθα εστιν ευφραινομένων η κατοικία». Μακάριοι οι καθαροί την καρδία, ότι αυτοί τον Θεό όψονται. Και συ Στάθη μου, έτσι γεννήθηκες, έτσι λειτούργησες στη ζωή σου, έτσι μας αποχαιρετάς. Με καθαρή καρδιά, καθαρή συνείδηση, που ποτέ δεν την διαπραγματεύτηκες, με αληθινή αγάπη και εκτίμηση για όλους, που δεν υπήρξε ποτέ αντικείμενο και προιόν συναλλαγής.
Γέννημα θρέμμα της Κρεστενέικης γης, κλήθηκες και ήλθες στον τόπο σου, τη γενέτειρα σου, που τη βίωσες και τη τίμησες απ΄ όλες τις μορφές της ζωής.
Είναι προσωπική θύμιση και ανάμνηση ο ερχομός σου σαν δικηγόρος του Πρωτοδικείου και του Δικηγορικού Συλλόγου Ηλείας, στις σκληρές αλλά και πανέμορφες εποχές της δικηγορίας. Και κατάφερες με την αξιοπρέπεια σου, να σταθείς πανάξια ανάμεσα στους πυλώνες τότε – δικηγόρους της Κρέστενας, τον κυρ- Αντώνη τον Λεπέτσο και τη μεγάλη αγάπη μας, τον μπαρμπα Νιόνιο τον Χειμώνα -. Και στάθηκες άξια ανάμεσα τους, και συνέχισες ως νεώτερος και διάδοχος τους, να διαπρέψεις στο λειτούργημα του δικηγόρου, με ολόψυχη προσήλωση στη δικαιοσύνη, δικαιοσύνη, που κατά τον ιερό Χρυσόστομο, είναι έννοια πολύ ευρύτερη της τυπικής που γνωρίζουμε, λειτουργώντας ως αντίθεση και αντίβαρο προς το πάθος της ανθρώπινης πλεονεξίας. Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται’
Κι εσύ Στάθη μου, χόρτασες κι ο ίδιος, μα χόρτασες κι εμάς με τα όσα έφτιαξες και έκανες στο τόπο σου. Στο μετερίζι της ζωής και της επιστήμης, Δικηγόρος, Στον αγώνα για τα κοινά και την ευημερία του πολίτη της Κρέστενας, χρόνια πολλά δημοτικός σύμβουλος και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, τιμή και αναγνώριση και των συμπολιτών σου προς το πρόσωπο σου και την αξία σου. Και τέλος, στον πάμπλουτο και περίεργα πάμφτωχο συγχρόνως χώρο της κοινωνίας και του πολιτισμού, τον πιο δύσκολο ενδεχομένως, με τη πένα σου, τα πεζά και ποιητικά γραφήματα σου – με τιμούσες πάντοτε στέλνοντας μου τα βιβλία σου και σ΄ ευχαριστώ από καρδιάς – μας έδειχνες και την άλλη όψη, την άνοιξη, και το ήθος του πνευματικού ανθρώπου, μοιράζοντας μαζί μας τις ευαισθησίες της καρδιάς σου και την ευγένεια της ψυχής σου.
Σ΄ ευχαριστώ γιατί με τίμησες ολόκληρη ζωή με την αγάπη σου και την φιλία σου. Δεν είχα σκοπό να απαγγείλω το συνηθισμένο λιγόλεπτο βιογραφικό σου. Μόνος σου και άθελα σου με προκάλεσες να μοιραστώ μαζί σου τούτη την ώρα, νοερά τη ζωή μας, τη διαδρομή μας, τα μετερίζια μας, και πάνω απ΄ όλα αυτά βασική υποχρέωση, ν΄ αναφερθώ έντονα στο ήθος σου και την αξιοπρέπεια σου.
Ως συνάδελφοι, εν ενεργεία και συνταξιούχοι, ο Πρόεδρος και τα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Ηλείας, σ΄ ευχαριστούμε για όσα μας έδωσες και μας χάρισες απλόχερα. Και στη καλή σου σύζυγο Φανή και την αγαπημένη κόρη σου τη Πένυ, ευχόμαστε από Θεού παρηγορία και δύναμη να σ΄ έχουν πάντα στη μνήμη τους.
Τέλος, συγχώρα με, αλλά θα τολμήσω να αναφωνήσω αυτό που νοερά θα αναφωνεί και θα επικαλείται αναβαίνοντας προς τα ουράνια η ψυχούλα σου.
Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.

Καλό ταξίδι Στάθη μου.

Back To Top